kavgada ağzın burnun patlamış,
hala "asıl siz birde onu görün" söylemlerinde...
ne güzel özeti oldu aşk sonrasının güzel abilerin dilinde.
gözlerimi kapadım dönerken eve,
tıkalı köprü,ışıkları al al yağmurlu,ıslak şeritlerden yansırken yüzüme.
nefesi özlediğim anlardan tamda o sıra,
özlemini çektiğimin sorgusu düşümde,kapalı gözlerimin karanlığında.
sen kendini,ben kendimi kandırmaktan vazgeçmemişiz,
kimbilir kaçıncı git gellerin içinden geçerken bir arkaya dönüp bakışların hayalinde.
uzanan ellerimizi kim bilir kaç kere geri çekipte gurur demişiz adına.
güldüğünü sandığımız dudaklarımızı kandırabilmişmiyiz?
ruhumuz inkarın aslını çizerken içimize gün be gün,çizik çizik.
mahkumiyet ve esaret benzeri bir özgürlük anlayışına yenik,
ve bahaneler türetilmeye gebe fütürsüz gecelerde..
kapadım gözlerimi verdiğim nefes nefese karışırken buharında sıcaklığımın,
havanın soğukluğu kadar gerçek bir yalnızlık hakim tümden.
geçtiğim tüm kalabalıkların içinde bile.
sonunda geldim eve,kendi kendimi gömüp sabahına yeniden dirilmeye...
Özgün Memed Turan