19 Nisan 2009 Pazar

istediği gibi gülsede insan,
gömsede acıları ruhunun mezarlığında çiçeksiz köşelere,
acı acıdır..
korkularla yüzleşmek gibidir,
en aciz olduğunu anladığın an.
ağlayamadan yaşamak gibi bir bebek olarak,
oynayamadan çocuk gülücüklerle,
büyümek,büyümek istemeden.
özledim diyememek haykırmak isterken,
söylemedikten sonra sevdiğini sevdiğine,
yitirmeden umuda dair son sözleri,
son damlasıda düşmeden yere yağmurun.
ve malesef...
insan söyleyemediklerini yazıyor.
tıpkı keşkelerle dolu tarih gibi.

Özgün Memed Turan