beni ben yapan!
o kaçtığın bakışlarım...
delip geçer hani...
ruhunun teslim olmak üzere ellerini yukarı kaldırıpta,
bedeninin isyanında kaçışın gibi.
sorgularının cevaplanmaya yakın,
yeni sorulara gebe kalışı kadar huzursuz.
ve bir piyano eşliğinde söylenen şarkı kadar yumuşak dokunuşlu.
o beni ben yapan varya!
aynadaki aksine bakamayışın işte.
kendi gözlerinden gözlerini kaçırışın gibi,
tamda bulduğun huzuru karanlık odaya kapamana benzer hani...
hapsettiğim görüntünün kağıda basılmış halinden öte,
senin altına yorumlar yazdığın cep telefonu imajı gibi..
dudaklarımdaki gülümsemeye ve o seni çok çeken yara izinden ziyade,
dayanılmaz bir parfüm kokusu misali.
ve bilirsin deve - cüce oynamaya benzer,
kalbin teslim olmak üzere ellerini kaldırmışken,
bedeninin kaçışına hakim olamayışın....
beni ben yapan!
bedenim tüm bunlara karşı koyarken,
inadına yürürken fırtınalarına,
akarken kanım damarlarımdan,
bastığım yerdeki çiçeğin farkında oluşum işte!
ve aynadaki aksime duyduğum saygı,senin aksine tezat.
nefretin kurak topraklarına akan su gibi ruhum,
suratımdaki o beğendiğin ifadedenin tarihi ve geçmişi,
yanaklarıma düşen saçlarımın şehadetinde yaşanmış.
mavi gömlekler giyip çıkarıp beyaz gömlek kirletmeye gebe,
hala yasak ve günah olan o üç harfli kelimeyi,
tüm gücümle bağırabilmem işte...
beni ben yapan!!!
Özgün Memed Turan