23 Ocak 2009 Cuma

hic olmadığı kadar yakınım bu sefer,
yağan yağmurun sesini bile duyabiliyorum hatta.
sanki pencereme vuran damlalar gibi yoğun,
çok sıcak oldu odam biraz nemlendi şakaklarım ve alnım.

kapadım gözlerimi,
gözlerinden ayrı tutup düşledim düşlerimi,
makyajsız tertemiz saf bir şekilde.
bana son bakışın gibi olsun sonraki ilk bakışın,
bir mühür bir damga atarcasına yüreğime.
hiç olmadığım bir yerdeyim bu defa,
açan güneşe dönüp yüzümü gülümsemek bile var hatta.
terleyen sırtımdan belime akarken hisediyorum bu sefer,
ve yağmurun damlasıda değil hissettiğim.
kapadım gözlerimi,
bedenimden ayrı tutup bedenini istedim,
uzaktan yakına dair bir delirti ile.
kavuşmaya mecbur yazılmış bir kitabın son sözlerini andıran,
çevirdikçe sayfaları bir gün,bir gün ve bir gün daha.
hiç gitmediğim,gidemediğim yerlerdeyim sanki,
koşaradım değil yavaş adımlarla daha hızlı geldiğim.
yeşili kırmızıya katıp durmaksızın renk körü olurcasına,
varacağım yerin hayali var bu sefer aklımda.
kapadım gözlerimi,
kokladım seni içime çektim uzaktan,
karıştırdım kanıma,buladım ruhuma.
tuhaf bir anlatılamazlıkla beraber ifadesizliğin,
yinede o bebek gülüşün kadar benim ve bana aitsin!

Özgün M.Turan